Hans Swinkels

Geboren 1951 als zoon van Lenie v Hoof en Jacques Swinkels, zijn vader was een kunstzinnige man die het creatieve doorgaf aan zijn zonen. Maar dan wel voor de vrije tijd eerst leren om aan fatsoenlijk werk te komen natuurlijk. Zo werd Hans wiskundeleraar. Maar na vele jaren keihard werken moest er ontspanning komen en zo begon Hans met beeldhouwen. Werken in hardsteen, marmer, arduin, zwart marmer, dolomiet, kalksteen etc.

Het hakken in hardsteen heeft iets oers. Het je een voelen worden met de steen geeft een gevoel van vrijheid. Het ritmische getik geeft een soms meditatieve sfeer, je raakt los van alles en de steen wijst je de weg naar zijn uiteindelijke vorm. Van zijn "beeldhouwgoeroe" Gerard van Rooij leerde Hans het materiaal kennen en leerde hoe daarmee om te gaan. Maar vooral leerde hij steeds scherper te kijken. Zo werd het beeldhouwen een passie en op een gegeven moment kwam er een atelier in zijn tuin waarin hij nu zoveel mogelijk uren doorbrengt, hakkend op de muziek van Anouk, Red Hot Chili Peppers, Coldplay, Enya maar ook Andre Hazes behoort tot zijn hakrepertoire.

Na jarenlang hakken kwam dan het moment om eens een gezellige bijeenkomst te regelen en enkele beelden te tonen aan anderen. Zo ontstond de eerste eigen expositie in het Voorportaal te Oirschot. Daarna nog enkele keren in een galerie 2000 en ook in Hulten met de "Hultense Beeldhouwgroep" waar hij jaren mee heeft gewerkt. Nog een expositie met de club van het Jan van Besouwhuis in Goirle waar hij nog een jaartje vertoefd heeft.

En nu hakt Hans verder en stelt hij af en toe iets ten toon om zo kritisch naar zijn werk te blijven kijken en zich steeds verder te ontwikkelen.

Het werk dat Hans Swinkels tot nu toe geproduceerd heeft, begint een steeds meer eigen vorm te krijgen, hoewel het uit vele verschillende creaties bestaat. De vorm wordt steeds krachtiger en belangrijker en zo bestaat veel van zijn laatste werk uit abstracte vormen. Vooral de pure steen moet bij hem spreken. De titels die hij zijn werken meegeeft geven te denken en vertellen iets over zijn persoonlijke kijk op het leven. Ze tonen ook aan dat Hans een intense verhouding heeft met de stenen waarin hij hakt.